Siodło pod Klimczokiem, znane też jako Kowiorek, to szeroka przełęcz na wysokości 1042 metrów, rozciągająca się między dwoma wyraźnymi szczytami Beskidu Śląskiego – Klimczokiem od zachodu i Magurą od wschodu. Miejsce to pełni rolę naturalnego węzła komunikacyjnego w górach, gdzie spotykają się szlaki z kilku kierunków, a turyści zatrzymują się na chwilę odpoczynku przed dalszą wspinaczką. Przełęcz przyciąga zarówno pieszych wędrowców, jak i narciarzy, którzy korzystają z wyciągu talerzykowego ciągnącego się stąd aż na szczyt Klimczoka.
To jedno z tych miejsc, które trudno nazwać celem samym w sobie – raczej punkt na trasie, ale za to jakże ważny. Stąd rozchodzą się możliwości w kilka stron, co czyni Siodło idealną bazą wypadową dla każdego, kto chce poznać ten fragment Beskidów.
- wielokierunkowe szlaki turystyczne
- bliskość schroniska PTTK
- piękne widoki z okolicy
- idealne dla narciarzy zimą
- legendy związane z Klimczokiem
Skrzyżowanie szlaków w sercu Beskidu Śląskiego
Siodło pod Klimczokiem stanowi miejsce, gdzie krzyżuje się kilka szlaków turystycznych o różnych kolorach. Niebieski szlak prowadzi stąd w kierunku Wilkowic przez Bystrą, co zajmuje około 2 godzin 45 minut w jedną stronę. Z drugiej strony, również niebieski szlak łączy przełęcz ze Szczyrkiem przez Górkę i Podmagurę – ta trasa to mniej więcej 1 godzina 45 minut marszu. Zielony szlak wiedzie do Szczyrku doliną Biłej, a czerwony biegnie dalej w kierunku Szyndzielni i Olszówki.
Czarny szlak łącznikowy startuje właśnie z Siodła i prowadzi bezpośrednio na szczyt Klimczoka. To krótki odcinek, ale dla wielu stanowi główny cel wycieczki. Z przełęczy widać wyraźnie grzbietową polanę ciągnącą się w górę, co daje dobrą orientację w terenie.
Tuż obok Siodła, choć technicznie już na stoku Magury, stoi Schronisko PTTK na Klimczoku. To zaledwie kilka minut spaceru od samej przełęczy, co czyni to miejsce jeszcze bardziej funkcjonalnym – można tu zjeść ciepły posiłek, napić się herbaty albo po prostu odpocząć w zadaszeniu, jeśli pogoda nie dopisuje.
Wyciąg narciarski i zimowa atrakcja
Na polanie rozciągającej się od Siodła w kierunku szczytu Klimczoka zainstalowano krótki wyciąg talerzykowy. Zimą to popularne miejsce wśród narciarzy, którzy mogą wjechać na szczyt i zjechać z powrotem stromym stokiem. Wyciąg nie należy do największych, ale spełnia swoją funkcję – pozwala zaoszczędzić siły na podejście i skupić się na samej jeździe.
Latem wyciąg zwykle nie działa, ale polana pozostaje otwarta dla turystów pieszych. Warto przejść się tędy choćby po to, żeby zobaczyć panoramę, która otwiera się z każdym metrem podejścia w kierunku Klimczoka.
Nazwa Klimczok pochodzi podobno od imienia słynnego zbójnika, który miał ukrywać się w jednej z jaskiń na zachodnim zboczu szczytu. Choć to raczej legenda niż udokumentowany fakt, nadaje ona górskiemu krajobrazowi dodatkowego charakteru.
Co można zobaczyć z okolicy przełęczy
Samo Siodło nie oferuje szczególnie rozległych widoków – to w końcu przełęcz, czyli naturalne obniżenie terenu. Ale wystarczy przejść kilkaset metrów w którąkolwiek stronę, żeby sytuacja się zmieniła. Podejście na Klimczok zajmuje około 15-20 minut i nagradza widokami na Magurkę Wilkowicką, Skrzyczne, a w dalszej perspektywie na Pilsko i Babią Górę. W czyste dni można dostrzec nawet Tatry.
Z drugiej strony, Magura również kusi swoimi panoramami, choć podejście na nią jest nieco dłuższe. Większość turystów wybiera jednak Klimczok jako pierwszy cel – szczyt jest wyższy i bardziej rozpoznawalny.
Dla kogo jest Siodło pod Klimczokiem
Przełęcz nie stawia przed turystami szczególnych wymagań kondycyjnych, pod warunkiem że docierają tu jednym z wygodniejszych szlaków – na przykład ze Szczyrku przez Podmagurę. To trasa dostępna dla rodzin z dziećmi, które radzą sobie z kilkugodzinnym marszem po górskich ścieżkach. Sama przełęcz jest szeroka i łatwa do przejścia, bez stromych podejść czy niebezpiecznych fragmentów.
Dla bardziej wymagających turystów Siodło stanowi punkt przejściowy w dłuższych trasach – na przykład podczas przejścia grzbietu Pasma Klimczoka i Szyndzielni. Można też zaplanować pętlę, która obejmie kilka szczytów w okolicy, wracając przez różne szlaki.
Narciarze traktują to miejsce jako bazę do krótkich zjazdów – nie ma tu infrastruktury jak w dużych ośrodkach, ale właśnie ta kameralna atmosfera przyciąga tych, którzy szukają spokojniejszej alternatywy dla zatłoczonych stoków.
Jak dojechać i ile czasu zarezerwować
Najwygodniejszy dojazd to ze Szczyrku, który jest dobrze skomunikowany zarówno samochodem, jak i autobusami. Ze Szczyrku można wybrać kilka szlaków prowadzących na Siodło – najkrótszy wiedzie przez Górkę i Podmagurę i zajmuje około 1 godziny 45 minut. Alternatywnie można iść zielonym szlakiem doliną Biłej, co trwa około 2 godziny.
Inną opcją jest dojście z Wilkowic przez Bystrą – ta trasa jest dłuższa (prawie 3 godziny), ale prowadzi malowniczymi fragmentami Beskidu. Parking w Szczyrku jest płatny, szczególnie w sezonie zimowym i letnim, więc warto mieć ze sobą drobne.
Na samo zwiedzanie okolicy Siodła warto przeznaczyć co najmniej pół dnia. Jeśli planuje się wejście na Klimczok i powrót tą samą trasą, wystarczy 3-4 godziny łącznie z postojami. Dla ambitniejszych, którzy chcą przejść dalej na Szyndzielnię lub Magurę, należy zarezerwować cały dzień.
Praktyczne informacje
Dostępność: Siodło pod Klimczokiem jest ogólnodostępne przez cały rok, bez ograniczeń czasowych. Szlaki prowadzące na przełęcz są oznakowane i utrzymywane przez PTTK.
Ceny: Wstęp na szlaki jest bezpłatny. Parking w Szczyrku kosztuje zazwyczaj 10-20 zł za dzień, w zależności od sezonu i lokalizacji. Wyciąg narciarski działa zimą – ceny biletów należy sprawdzić bezpośrednio u operatora, gdyż mogą się zmieniać.
Schronisko PTTK na Klimczoku: Znajduje się tuż przy Siodle, oferuje noclegi i wyżywienie. Ceny noclegów zaczynają się od około 40-60 zł za osobę w sali wieloosobowej. Warto rezerwować wcześniej, szczególnie w weekendy.
Co zabrać: Odpowiednie obuwie turystyczne to podstawa, nawet latem szlaki mogą być błotniste po deszczu. Warto mieć ze sobą kurtkę przeciwwiatrową – na przełęczy bywa wietrznie. Zapas wody i coś do jedzenia również się przyda, choć w razie potrzeby można skorzystać ze schroniska.
Przez Siodło pod Klimczokiem przebiega granica między miastami Szczyrk i Bielsko-Biała, a także między różnymi częściami Beskidu Śląskiego. To symboliczne miejsce, gdzie spotykają się różne szlaki i różne kierunki górskich wędrówek.